Stichting Het Gesprek

In 1987 werd Pieter gevraagd om bewuster in het leven te gaan staan, door te werken aan innerlijke obstakels die hem belemmerden. Om een vollediger beeld van zijn ontwikkeling te geven en zijn ervaring hiermee, neemt hij ons eerst mee naar zijn jeugd. "Door mijn helderziendheid heb ik amper een kindertijd gekend. Ik leefde in een andere wereld, die niet aansloot bij de wereld zoals de meeste mensen om mij heen die ervaren.

Ik zag de dingen zoals ze in verschillende werkelijkheden zijn en ontdekte dat andere mensen dat niet zagen. Wat ik zei werd me niet in dank afgenomen, ik kreeg vaak straf en had doorlopend conflicten met de mensen om me heen. Tenslotte heb ik tijdens mijn pubertijd mijn spiritualiteit diep weggestopt. Ik wilde een gewoon mens zijn, zoals iedereen." Een paar jaar gingen voorbij. Pieter begon in 1962 met zijn beeldend werk en op zijn twee en twintigste kwam hij plotseling weer in contact met entiteiten. Hij herinnert het zich nog erg goed. Zijn stem klinkt opgewekt. "Mijn atelier bevond zich in het restant van een oud kasteel. Als ik daar bezig was, kwam ik in een diepe trance terecht en werd ik me bewust van andere aanwezige energieën. Waarmee ik kon communiceren en zij lieten me allerlei vormen zien. Het was een onvoorstelbare inspiratiebron. Ik werkte praktisch vierentwintig uur per dag en ging alleen 's avonds even naar buiten om in de plaatselijke friettent iets te eten. Het was een hele bijzondere, mooie, warme ervaring", verzucht hij. Na een korte stilte bekent hij: "dit heb ik mijn verdere leven gemist. Destijds was ik direct in verbinding met andere realiteiten." Kort daarna zocht Pieter opnieuw de afzondering en raakte hij helemaal in zichzelf gekeerd. "Plotseling nam ik midden op de dag een helder licht waar. Dat licht bleef groeien tot álles in licht gehuld was en ik in het middelpunt daarvan stond. Op dat moment besefte ik hoe het universum in elkaar zit en hoe alle dingen ontstaan zijn. Op dat moment begreep ik álles." Deze ervaringen maakten dat Pieter zich met grote levensvragen ging bezig houden. Waar gaat het werkelijk om in het leven? Wat is de essentie van mens zijn? Waarom ben ik mens?

In die tijd voelde hij dat hij mee moest met een botanische expeditie naar Nepal. Het werd een hele bijzondere reis. "Ik herkende mezelf en het landschap. Ik voelde me voor het eerst heerlijk en op mijn plek. Ik kwam thuis." Die ervaring was aanleiding om diep in zijn onderbewustzijn te duiken en hij zocht hulp om duidelijk te krijgen wat zijn taak in dit leven is. "Ik besloot om alleen te gaan wonen en me volledig te wijden aan het verruimen van mijn bewustzijn, door me in het hier en nu te begeven, door in contact te zijn met wat voor mij spiritualiteit nu werkelijk betekend ." Toen hem vervolgens in 1987 gevraagd werd om aan zichzelf te gaan werken wist hij wat hem te doen stond.

Hij ontdekte dat hij gevoelig is voor energieën en het talent heeft om die energieën op de juiste manier te benutten en te begeleiden en deze ook door te geven. Daarnaast was het belangrijk voor hem om delen van zijn persoonlijkheid iefdevol te integreren in het geheel van het wezenlijk Zijn. Er verschijnt een schamper lachje op zijn gezicht. "Mijn gewoonte om iedere avond een fles wijn te drinken, moest ik achter me laten. Na een innerlijk gevecht van één jaar lukte het om daarmee te stoppen. Ik rookte zo'n 50 sigaretten per dag, ook dit duurde een jaar voordat ik het laten kon." Koffie drinken en het eten van vlees, kwamen ook aan de beurt. "Voor die laatste twee hoefde ik gelukkig geen strijd meer met mezelf te leveren", bekent hij ietwat opgelucht. Door te stoppen met deze verslavingen kreeg Pieter inzicht. "Ik voelde dat ik me los moest maken van iedere vorm van verslaving of dwangmatigheid. Je kunt aan alles verslaafd zijn, hoe vreemd dat ook mag klinken en iedere vorm van verslaving houdt je af van het contact met je innerlijke wezen."

In die eerste periode kreeg hij meteen al opdrachten van zijn geestelijke begeleiders. "Zij gaven me namen door van mensen die ik mocht gaan helpen. Dit waren mijn eerste oefeningen in contact met entiteiten. Eigenlijk ging toen een scholing van start als medium te kunnen gaan werken."

Hoe was het om op die manier aan het werk gezet te worden?
"In het begin had ik ontzettend veel weerstand. Ik moest iedere keer een deel van mijn persoonlijkheid overwinnen om het wezenlijke contact toe te laten. Ik werd steeds opnieuw geconfronteerd met innerlijke blokkades en dat was erg pijnlijk en vervelend. Iedere keer dacht ik: nú ben ik er doorheen… en dan was daar weer een nieuwe blokkade of opdracht."

Heb je er wel eens over gedacht om te stoppen?
Hij geeft een kort en duidelijk antwoord. "Nee, ik heb wel twijfels gehad als het erg moeilijk was, maar de drang om verder te gaan was groter. Het zit in mijn aard om naar de essentie te gaan."
Toen Pieter vijftien jaar geleden werd gevraagd om zich vrij te maken van blokkades zodat de liefdes energie vrij kon stromen begon een periode van reizen naar de plekken waar hij gewoond heeft in vorige levens. "Ik heb diverse spontane regressies ondergaan, die ik zelf opriep. Ik kreeg meer inzicht in mijn denken, de overtuigingen die mij blokkeerde om vrijuit te kunnen leven, door naar de specifieke plekken te gaan. Op deze plekken beleefde ik het leven uit het verleden opnieuw en kon ik het tegelijkertijd integreren in mijzelf. Gaandeweg kreeg ik steeds meer inzicht in de problemen die ik in dit leven tegen kwam en die met dat verleden verbonden waren." Hij reisde naar Cyprus, Ierland: de plek waar zijn laatste vorige leven was, Egypte en Israël. "Enerzijds was het een heel mooi proces, anderzijds moest ik minder fraaie aspecten van mijn persoonlijkheid onder ogen zien. Dat was erg moeilijk, ondanks het feit dat ik de bedoeling begreep. Ik leerde een balans te vinden die evenwicht bracht in mijn gevoel en interpretatie van gebeurtenissen en ik leerde mijn persoonlijkheid ten dienste te stellen mijn innerlijke Zelf."
Tijdens die reizen kwam hij ook levens tegen die minder fraai waren. "Ik moest accepteren dat ook ik negatieve levens geleid heb."

Wil je daar iets meer over vertellen?
Pieter drinkt eerst even zijn kop thee leeg en begint dan over zijn reis in Israël. "Ik werd naar het huidige Haifa gedreven. Het was erg moeilijk om die stad in te gaan, ik besefte plots dat ik ooit een dictator van deze stadsstaat geweest ben. Ik was een verschrikkelijke potentaat, die mensen misbruikte en gebruikte. Ik heb me daar diep staan schamen." Hij kijkt me even aan en gaat dan verder. "Van daaruit moest ik naar Massada en toen begon ik meer van mezelf te begrijpen. Ik heb daar twee levens als kreupele geleefd als boetedoening voor alle mensen die ik pijn gedaan heb. Ik ben tijdens die levens terug gegaan naar een diepe nederigheid, waarvan ik in dit leven last had. Ik gaf steeds iedereen voorrang ten koste van mezelf. Door deze ervaring heb ik het idee van zelfrespect en waardering in evenwicht kunnen brengen en een gevoel van harmonie was hier het resultaat van". De opluchting daarover is in zijn stem hoorbaar.

"Het werd me toen ook duidelijk dat ik me nog los moest maken van bepaalde aspecten. Door mijn schuld gevoel was ik in staat om, bij wijze van spreken, alles weg te geven aan anderen. De wortel daarvan ligt in het feit dat ik me destijds zo beestachtig gedragen heb. Het is die nederigheid die me een ongepast schuldgevoel gaf.
In het zoeken naar dat evenwicht had ik een rigoureuze, soms zelfs onbeschofte tegenreactie. Als escape hanteerde ik meedogenloosheid. Kwaadheid was geen kwaadheid, het was een alles vernietigend iets. De dingen zijn bij mij puur en ongeremd. Voor mijn spiritualiteit geldt hetzelfde. Als ik iets doe, ga ik heel direct naar de essentie, en daar weten sommige mensen soms geen raad mee".
( In het tijdschrift: Spiegelbeeld, uitgave: april 2002 staat een interview, waarin Pieter meer over dit bewustwordingsproces vertelt.)

Verder in het proces kreeg hij meer opdrachten, die ook steeds moeilijker werden. "Ik was ondertussen meer in contact gekomen met het wezenlijke in mijzelf en ik werd steeds duidelijker geconfronteerd met het waarachtige in mezelf. Het is mooi om te zien en te ervaren, maar ik vond het erg moeilijk om dat te hanteren en toe te passen in mijn dagelijkse leven. Door al deze ervaringen werd het me steeds duidelijker wat mijn kwaliteiten zijn. Het was het bewust worden van allemaal fragmenten die een geheel gingen vormen." Hij maakt even zijn bril schoon en zegt dan: "Je mag gerust weten dat het me heel wat teleurstelling en verdriet heeft gekost om zover te komen. En eerlijk gezegd ben ik er nóg niet helemaal. De laatste stap, voordat ik voldoende aspecten geïntegreerd heb om met deze bijzondere liefdesenergie te werken, moet ik nog zetten. Ik merk dat er steeds aspecten in mij werkzaam zijn die de volle potentie van deze energie ten dele belemmeren. Het is me duidelijk hoor, maar het vraagt wel de nodige aandacht." In zijn lachje is de moeite zichtbaar. "Als ik met deze energie mag werken vraagt het van mij om álle oude verbindingen met mensen en voorwerpen te herzien en op een nieuwe manier in relatie tot álles te gaan staan. Het nodigt me uit om volledig bewust te zijn van de oorsprong van het leven, om helemaal die liefde te zijn, want alleen daardoor ben ik in staat om die energie te hanteren en op de juiste manier te begeleiden."